بيماري ديابت يا مرض قند كه در اثر افزايش سطح قند خون و يا كاهش ميزان ترشح انسولين در بدن بوجود مي آيد به دو گروه تقسيم مي شود:
1- ديابت وابسته به انسولين(ديابت جوانان)
2- ديابت غير وابسته به انسولين
اين دو نوع ديابت از نقطه نظر پاتوفيزيولوژي كاملاً با هم فرق دارند از اين رو بايد در برنامه ريزي ورزشي به نوع بيماري توجه و توصيه هاي مناسب ارائه گردد.
ديابت وابسته به انسولين:
حدود 10 تا 15 درصد از كل بيماران ديابتي را تشكيل مي دهند، كه بيشتر سفيد پوست هستند و مربوط به تخريب سلولهاي B پانكراس مي باشند.
درمان با انسولين در شروع اين نوع، كاملاً ضروري است با قطع انسولين يا كاهش مصرف آن مواد سمي خطرناكي توليد مي شود.

ديابت غير وابسته به انسولين:
حدود 85 تا 90 درصد از كل بيماران ديابتي را تشكيل مي دهند كه بيشتر اين افراد معمولاً چاق هستند، اين نوع ديابت در ميانسالي رخ مي دهد. علت بروز اين نوع ديابت كاملاً مشخص نشده است اما نقش پيش زمينه هاي ژنتيكي قوي، همراه با عوامل محيطي و كاهش سطح فعاليتهاي بدن، افزايش مصرف كالري و چاقي در اين زمينه تأكيد شده است.
در اين نوع ديابت سه حالت براي بيماري ديده مي شود: 1- عدم ترشح انسولين 2- خروج بيش از حد گلوكز از كبد  3- كاهش فعاليتهاي انسولين (مقاومت بافتها در برابر انسولين) فوايد فعاليتهاي جسماني در افراد مبتلا به ديابت:

اكثر پزشكان بر اين نظريه تأكيد دارند كه بخش قابل توجه و مطلوب در درمان بيماري، تنظيم فعاليتهاي بدني هوازي مي باشد.
اين موضوع به ويژه در نوع ديابت غير وابسته به انسولين اهميت بيشتري دارد، به طوري كه در طول فعاليتهاي هوازي و غير هوازي، حساسيت به انسولين در بافتهاي بدن افزايش مي يابد.
ملاحضات كاربردي براي بيماري ديابتي:
1- معمولاً در جريان ورزش و فعاليت افراد ديابتي به علت آسيب در سيستم تنظيم حرارتي بيشتر در خطر گرمازدگي قرار دارند.
2- افراد مبتلا به ديابت تقريباً 3 برابر نسبت به افراد سالم در معرض خطر ابتلا به بيماريهاي قلبي و عروقي هستند. بنابر اين چنانچه تمرينات شديدي براي اين افراد در نظر گرفته مي شود لازم است ابتدا ارزيابي دقيقي از بيماريهاي قلبي عروقي اين افراد بعمل آيد.
3- افراد ديابتي معمولاً دچار درجه اي از نوروپاتي(از دست دادن بعضي از حس ها) در اندام تحتاني و پاها هستند به همين دليل براي جلوگيري از آسيب به پا بايد مراقبتهاي ويژه اي در نظر گرفته شود. به خاطر داشته باشيد كه زخم ها و ساير جراحات روي پا علت مراجعه بيش از نيمي از بيماران ديابتي به بيمارستان مي باشد.

ديابت و فعاليتهاي ورزشي
در جريان فعاليتهاي ورزشي افراد معمولاً عرق مي كنند، در افراد ديابتي شروع حمله هاي هيپوگليسمي نيز مي تواند همراه با عرق كردن باشد و ممكن است تشخيص و تفاوت بين پاسخ طبيعي بدن به ورزش و يا علائم حمله در افراد ديابتي مشكل باشد. افراد ديابتي بايد اكيداً از فعاليتهاي ورزشي كه حياتشان را به جهت از دست دادن هوشياري به خطر مي اندازد و يا ورزشهايي كه امكان دريافت گلوكز در آن ورزشها مقدور نيست اجتناب كنند.