الهی محبت تو گُلی است محنت و بلا خار آن، آن کدام دل است که نيست گرفتار آن.
الهی از هر دو جهان محبت تو گزيدم و جامه‏ی بلا بُريدم و پرده‏ی عافيت دريدم.
الهی چون در تو نگرم از جمله تاجدارانم و تاج بر سر و چون در خود نگرم از جمله‏ی خاکسارانم و خاک بر سر.
الهی مرا دل بهر تو در کار است و گر نه مرا با دل چکار است، آخر چراغ مرده را چه مقدار است؟