1- پيامبر اكرم(ص) به حضرت علي(ع) فرمودند: اي علي! شيعيان تو روز قيامت رستگارانند و هر كس به يكي از ايشان اهانت كند به تو اهانت كرده است و هر كس به تو اهانت كند، به من اهانت كرده است و هر كس به من اهانت كند، خدايش به آتش دوزخ مي افكند و چه بد فرجامي است.
اي علي ! تو از مني و من از تو. و سرشت تو از روح و سرشت من است. شيعيان تو از بازمانده سرشت ما آفريده شده اند. هركس آنان را دوست بدارد ما را دوست مي دارد و هركس آنان را دشمن بدارد ما را دشمن داشته است و هركس به آنان مهر ورزد به ما مهر ورزيده است.
اي علي ! شيعيان تو با آن كه عيوب و گناهاني داشته باشند مغفور و آمرزيده مي شوند.
اي علي جان ! چون فردا در مقام شفاعت بپا خيزم، خود، شفيع شيعيان تو خواهم بود و آنان را به اين موضوع مژده بده.
اي علي‌ ! هر كس با تو دوستي كند، نيكبخت است و هركس با تو دشمني كند بدبخت است.
اي علي ! براي تو گنجي در بهشت است كه تو تقسيم كننده آني.
جابر مي گويد: روزي حضور پيامبر(ص) بودم كه چهره خود را به سوي حضرت علي(ع) برگرداندند و فرمودند: اي علي جان تو را مژده دهم؟ گفت: آري، اي رسول خدا. فرمودند: اين جبرئيل است كه از قول خداوند به من خبر مي دهد كه خداوند به شيعيان و دوستان تو هفت خصلت ارزاني فرموده است: آساني هنگام مردن، آرامش و انس در هنگام وحشت، نور در تاريكي، ايمني در هنگام بيم بزرگ، برابري در ترازوي عمل، جواز عبور از پل صراط و وارد شدن به بهشت پيش از ديگر مردم و پرتو ايشان پيشاپيش و در سمت راست ايشان مي تابد.