دانش‏آموزي که صبحانه نخورده، کسل است و قند خونش پايين مي‏آيد. به دنبال آن، انرژي وي براي يادگيري و حل مسايل رياضي کم مي‏شود. در ضمن در اواخر ساعت مدرسه، حوصله نشستن در کلاس و گوش دادن به درس‏ها را ندارد. بنابراين بايد دانش‏آموزان را به خوردن صبحانه تشويق کرد. فرقي نمي‏کند که دانش‏آموزان براي صبحانه چه چيزي بخورند نان، پنير، چاي و... .
با دادن آگاهي و آموزش سرمايه گذاري بلند مدتي انجام مي‏گيرد و آثار مثبت آن در نسل‏هاي بعدي خودنمايي مي‏کند. براي بهبود تغذيه در زماني که قيمت مواد غذايي روز به روز تغيير مي‏کند، نياز به آگاهي بيشتر مي‏شود. اين آگاهي‏ها در کتاب‏هاي مختلف منعکس شده است. مثلاً از جايگزين‏ها نام برده‏اند. به اين معنا اگر نمي‏توانيد به کودک خود جگر گوسفند بدهيد، مي‏توانيد از برگ چغندر استفاده کنيد. اگر به گوشت دسترسي نداريد از غلات و حبوبات توأم استفاده کنيد.

*مشکلات تغذيه‏اي دانش آموزان
انحراف از تغذيه متعادل و کافي موضع تغذيه‏اي دانش‏آموزان را مختل مي‏کند و به تدريج به بروز بيماري‏هاي تغذيه‏اي منجر مي‏شود. بي اشتهايي و پرخوري عصبي دو مشکل عمده در اين زمينه‏اند.

* بي اشتهايي عصبي حاصل زندگي در خانواده‏هاي پرتنش
سوء تغذيه عمومي همراه با کاهش چشمگير وزن، واضح‏ترين تظاهرات باليني بيماري بي‏اشتهايي عصبي است. ميزان شيوع بي‏اشتهايي عصبي اندکي کمتر از يک درصد در بين دختران جوان کمتر از نيم درصد در بين مردان مي‏باشد.
عقيده بر اين است که بي‏اشتهايي عصبي در بين مبتلايان، وسيله‏اي براي محافظت از خويش است. يعني يک دختر جوان آسيب‏پذير که از دورنماي رشد کردن، جدا شدن از خانواده و مستقل شدن هراس ندارد، آن را به کار مي‏گيرد. اين تعارض در نتيجه تنش‏هاي درون خانواده، به ويژه اختلاف‏هاي بين والدين تشديد مي‏شود و ممکن است همين تنش‏ها به وجود آورنده چنين تعارض‏هايي باشد.
به نظر مي‏رسد که چنين انديشه‏اي مقبول است و بايستي آن را پذيرفت، زيرا اساساً اين بيماري در دختران جوان، بلافاصله پس از بلوغ رواج بيشتري دارد.

* پرخوري عصبي
خصوصيات رفتاري مشخصه بيمار مبتلا به پرخوري عصبي، دوره‏هاي تفنني غذا خوردن و پرخوري خارج از کنترل او است. بيمار به علت اينکه توانايي مقابله با ميل به پرخوري را ندارد؛ اغلب با دلتنگي، تحريک پذيري، اختلال در تمرکز حواس و حتي افکار مربوط به خودکشي مواجه است و به منظور تخفيف آثار چاق کننده غذاي خورده شده به انجام اعمالي از قبيل تحريک خود به بالا آوردن مبادرت مي کند.
درمان بيماران اغلب مشکل است و نتايج آن قابل پيش بيني نيست. بستري کردن در بيمارستان به ندرت نياز مي‏شود، زيرا اثر سودمند آن روي رفتار پرخوري کوتاه مدت است. با وجود اين شايد لازم شود بيماري را که شديداً افسرده بوده يا به علت استفراغ دچار عوارض جسمي خطرناک شده است، بستري کنند.
رژيم تنظيم شده و سازمان يافته مؤثرترين وسيله کمک به بيماران براي دريافت مرتب وعده هاي غذايي و پرهيز از دوره‏هاي پرخوري است.
يادآوري اين نکته لازم است که پيشگيري و مراقبت از نوجوانان و جوانان مبتلا به بي‏اشتهايي عصبي و پرخوري، هر چند نياز به کارگروهي با افراد مختلف پرستار، مددکار اجتماعي، روانشناس، پزشک و امکانات آزمايشگاهي دارد، ولي بيشتر کارشناسان بهداشت مدارس به خصوص مراقبان بهداشت مدارس هستند که با گفتگوهاي مکرر و تحقيق از مشکلات رواني - رفتاري خانواده گره‏هاي ايجاد کننده عارضه را مي‏يابند و با فراهم کردن زمينه‏هاي رفتاري مناسب، تقويت اعتماد به نفس و کمک به بيمار براي حل مشکل، مي‏توانند گامي مؤثر در جهت بهبودي بردارند.
منابع:
1 - تغذيه کودک- دکتر علي حصاريانه
2 - عامل تغذيه در شخصيت کودکان و نوجوانان- دکتر علي حجازي
3 - نقش والدين در تغذيه فرزندان- منصوره اکبري