اگر زبان نقاشی های کودکان را بدانیم، متوجه می شویم که در ورای شکل و ساخت نقاشی ها، چیزهایی از شخصیت کودک قابل درک است. بعضی از موضوع های نقاشی، برای تحلیل ساده تر از بقیه است؛ زیرا مدت هاست که روان شناسان آنها را بررسی کرده اند. درک و فهم نقاشی های کودک و آنچه که می خواهد بیان کند، برای والدین و مربیان بسیار لازم است. در این قسمت به تحلیل های روان شناسان از نقاشی های کودکان با موضوع هایی چون آدمک، خانه، درخت، خورشید، ماه، حیوانات و خانواده اشاره می شود.

شکل آدم
هنگامی که کودک شکل آدم را می کشد، قبل از هر چیز شکل خود را، همراه با درکی که از بدن و تمایلاتش دارد، بیان می کند؛ در واقع بین بعضی خطوط آدمک نقاشی شده و خصوصیات روانی و جسمی خود کودک ارتباط های مشخصی وجود دارد. اگر اعضای آدمک در مجموع متناسب باشد، احتمال بسیاری وجود دارد که کودک کاملا سازگار باشد. اگر برعکس، آدمک مثلا در اندازه ای بسیار کوچک یا در گوشه ای از کاغذ کشیده شده باشد؛ نشانه ی آن است که کودک خود را کم ارزش و پایین تر از دیگران می داند. اگر این نوع بها دادن به خود در چند نقاشی ادامه پیدا کند، نشان دهنده ی خجالتی بودن است و ممکن است تا حد تمایل به ناپدید شدن نیز پیش برود. در نقاشی، فقدان دست و بازو نیز علامت کم بها دادن به خود و احساس ناامنی است.