احادیث و کلام گهربار امام جواد (ع) :

1-    عزت نفس مؤمن او را از مردم بی نیاز می دارد

2-    نا سپاسی نعمت ها موجب خشم و غضب الهی است

3-    قبل از بررسی جوانب کار، دست بکار اقدامی نشوید تا پشیمان نگردید

4-    آرزو های دور و دراز نداشته باشید تا قساوت قلب پیدا نکنید

5-    آن کس که کار زشتی را نکو شمارد، در آن کار شریک خواهد بود

6-    آدم با انصاف چون حق بر او ثابت و آشکار گردد می پذیرد

7-    کمی گله و شکایت ، از علائم شکیبایی و برد باری است

8-    پیروی از هواهای نفسانی نشانه ضعف نفس است

9-    کسی که در کارها صبر و بردباری داشته باشد، پیروز ی او حتمی است

10-    کسی که نهال های تقوا و پرهیزگاری را بنشاند میوه های آرزو را خواهد چید

11-    کسی که سرچشمه و منشأ  چیزی را نشناسد راه وصول به آن برایش دشوار است

12-    برترین و بالاترین عبادت، آن است که از شائبه و ریا و خود نمایی بدور باشد

13-    چهار چیزآدمی را در انجام کارها کمک می کند: 

                               1- تندرستی 2- بی نیازی 3- دانایی 4- توفیق و تأیید الهی

14- هرکس در راه خدا عطا و بخشش نماید ایمانش کامل است

15- هر کس برای خدا نهی و ممانعت کند ایمانش کامل است

16- آنکس که محض رضای خدا دوستی نماید ایمانش کامل است

17- آنکس که به خاطر خدا دشمنی کند ایمانش کامل است

18- جلوه و زیبایی شخص در نطق و بیان اوست و کمالش در خرد و عقل او

19- مؤمن نیازمند سه چیز است :

توفیق از جانب پروردگار، واعظ نفس خویش بودن و پند پذیری

20- سه چیز موجب رضای پروردگار است :

طلب آمرزش بطور دائم-  خوش خلقی و سلامت نفس- بسیاری انفاق و صدقات

21- رعایت انصاف در معاشرت جلب دوستی و مودت را می نماید.

22- بدترین سازش و مدارا ، نزدیک شدن به ناگواریهاست

23- دشمن حقیقی تو کسی است، که مانع رشد فکری و اخلاقی تو گردد

24- خیانتی از این بالاتر نیست که کسی امین و راز دار خیانتکاران باشد

25- تظاهر به دوستی و فرمانبرداری خداوند مکن، در حالی که رفتارت در نهان خلاف آن باشد

26- اگر نادان ساکت بماند مردم دچار اختلاف نمی شوند

27- شناسایی قدر و اندازه خویش، شکر و سپاس پروردگار است

28- هرکس ناسزا گوید جواب خواهد شنید

29- کسی که تهور و شجاعت بخرج دهد به مقصود خواهد رسید

30 کسیکه حکمت را شناخت در ازدیاد آن صبر و بردباری ندارد

31- از سخاوتمندی شخص نیکی کردن به کسی است که حقش بر او واجب است

(درّالکلام)