امام علی(ع):
ما نهی الله سبحانه عن شیء إلا و أغنی عنه؛
خدای سبحان انسان را از هیچ چیزی نهی نفرموده جز آن که او را از آن بی نیاز کرده است.
رسول اکرم(ص):
من أعرض عن محرم أبد له الله به عباده تسره؛
هرکس از حرام دوری کند، خداوند به جای آن عبادتی که او را شاد کند نصیبش می گرداند.
رسول اکرم(ص):
العباده مع أکل الحرام کالبناء علی الرمل – و قیل: علی الماء؛
عبادت با خوردن حرام همانند ساختن بنایی است بر روی شن(و به قولی: بر روی آب)
امام صادق(ع):
کسب الحرام یبین فی الذریه؛
در آمد حرام(اثرش) در فرزندان آشکار می شود.
امام سجاد(ع):
و أما حق یدک فأن لاتبسطها إلی لا یحل لک فتنال بما تبسطها إلیه من الله العقوبه فی الأجل و من الناس بلسان اللائمه فی العاجل ...؛
حق دست این است که آن را به حرام نگشایی که آن مایه کیفر خدا در قیامت و سرزنش مردم در دنیاست... .
ابوالحسن (ع) (امام کاظم(ع)):
یا داود إن الحرام لاینمی و إن نمی لایبارک له فیه و ما أنفقه لم یؤجر علیه و ما خلفه کان زاده إلی النار؛
ای داود! مال حرام رشد نمی کند و اگر هم رشد کند برای صاحبش برکت ندارد و اگر از آن چیزی انفاق کند پاداشی نخواهد دید و آنچه پس از خود بر جای گذارده، ره توشه او به سوی دوزخ است.
رسول اکرم(ص):
من أصاب مالاً من مهاوش أذهبه الله فی نهابر؛
هرکس مالی از حرام بدست آورد، خداوند در حوادث سخت آن را از بین می برد.
رسول اکرم(ص):
من کسب مالاً من غیر حله أفقره الله؛
هرکس از حرام مالی بدست آورد، خداوند به فقر مبتلایش خواهد نمود.
رسول اکرم(ص):
من أکل الحلال أربعین یوماً نورالله قلبه. و قال إن لله ملکاً ینادی علی بیت المقدس کل لیله من أکل حراماً لم یقبل الله منه صرفاً و لا عدلاً و الصرف النافله و العدل الفریضه؛
هرکس چهل روز حلال بخورد، خداوند قلبش را نورانی فرماید. و فرمودند: خدای را فرشته ای است در بیت المقدس که هر شب ندا می دهد هرکس حرام خورد خداوند کار مستحب و واجبی را از او قبول نمی کند.
رسول اکرم(ص):
لا یقدر رجل علی حرام ثم یدعه لیس به إلا مخافه الله إلا أبد له الله فی عاجل الدنیا قبل الاخره ما هو خیر له من ذلک؛
هرکس بتواند کار حرامی انجام دهد و آن را فقط از ترس خدا فرو گذارد، خداوند در همین دنیا، پیش از آخرت بهتر از آن را به او عوض می دهد.

62- روزی
رسول اکرم(ص):
خیر الرزق مایکفی؛
بهترین روزی آن است که انسان را کفایت کند.
رسول اکرم(ص):
من أکلمن کد یده حلالا فتح له أبواب الجنه یدخل من أیها شاء.
هرکس از دسترنج حلال خود روزی خورد، درهای بهشت به روی او گشوده می شود تا از هر کدام که بخواهد وارد شود.
امام علی(ع):
اعلموا أن عبداً و إن ضعفت حیلته، و وهنت مکیدته أنه لن ینقص مما قدر الله له؛ و إن قوی فی شده الحیله و قوه المکیده أنه لن یزاد علی ما قدر الله له؛
بدانید که آنچه خداوند برای بنده مقدر کرده است، بی کم و کاست به او می رسد هر چند در چاره اندیشی و پیدا کردن راه های کسب روزی ناتوان باشد و نیز بیش از آنجه خداوند برایش مقدر کرده به او نرسد، هر چند بسیار زرنگ و چاره اندیش باشد.
امام باقر(ع):
اللهم ارزقنی رزقاً حلالاً یکفینی و لا ترزقنی رزقاً یطغینی و لا تبتلینی بفقر أشقی به مضیقاً علی ... ؛
خدایا روزی کن مرا رزق حلالی که کفایتم کند و روزی مکن آن رزقی که به سرکشی ام کشاند و مرا به فقری گرفتار نساز که در تنگنایم قرار دهد و بدبخت شوم.
امام حسن(ع):
فإن الرزق مقسوم و استعمال الحرص استعمال المآثم؛
روزی قسمت شده است و حرص زدن سبب مبتلا شدن به گناهان می شود.
امام علی(ع):
إذا ألطأت الأرزاق علیک فاستغفر الله یوسع علیک فیها؛
هرگاه در روزی تو تأخیر و تنگی پدید آمد، آمرزش بخواه تا روزی را بر تو فراخ گرداند.
امام صادق(ع):
فی قوله تعالی(و یرزقه من حیث لا یحتسب) أی یبارک له فیما آتاه؛
رسول اکرم(ص):
من رضی بما رزقه الله قرت عینه؛
هرکس به آنچه خداوند روزیش کرده راضی باشد، خوش و خرم بماند.
امام باقر(ع):
إن العبد لیذنب الذنب فیزوی عنه الرزق؛
بنده گناه می کند و به سبب آن روزی از او گرفته می شود.

63- افزایش روزی
رسول اکرم(ص):
من أحب أن یمد له فی عمره و أن یزاد فی رزقه فلیبر والدیه و لیصل رحمه؛
هرکس دوست دارد که عمرش طولانی و روزیش زیاد شود به پدر و مادر خود نیکی کند و صله رحم نماید.
امام صادق(ع):
من حسن برهفی أهل بیته زید فی رزقه؛
هرکس به شایستگی در حق خانواده اش نیکی کند، روزیش زیاد می شود.
رسول اکرم(ص):
أربع تزید الرزق: حسن الخلق و حسن الجوار و کف الأذی و قله الضجر؛
چهار چیز روزی را زیاد می کند: خوش اخلاقی، خوشرفتاری با همسایه، اذیت نکردن و کم بی تابی کردن.
امام صادق(ع):
من حسنت نیته زید فی رزقه؛
نیت خوب داشتن روزی را زیاد می کند.
رسول اکرم(ص):
استنزلوا الرزق بالصدقه و البکور مبارک یزید فی جمیع النعم خصوصاً فی الرزق ... و طیب الکلام یزید فی الرزق؛
با صدقه دادن روزی را فرود آورید، سحرخیزی برکت آور است و همه نعمت ها، مخصوصاً روزی را زیاد می کند و خوش زبانی (هم) روزی را زیاد می کند.
امام علی(ع):
مواساه الأخ فی الله عزوجل یزید فی الرزق و البکور فی طلب الرزق یزید فی الرزق والاستغفار یزید فی الرزق و استعمال الأمانه یزید فی الرزق و قول الحق یزید فی الرزق؛
همدردی و یاری نمودن برادر(دینی) روزی را زیاد می کند، سحر خیزی در طلب روزی، استغفار، امانت داری، و حق گویی روزی را زیاد می کند.
امام صادق(ع):
البر یزید فی الرزق؛
نیکوکاری روزی را زیاد می کند.
رسول اکرم(ص):
لما قیل له: احب أن یوسع علی فی الرزق؟ -: دم علی الطهاره یوسع علیک فی الرزق؛
به رسول خدا(ص) عرض شد: دوست دارم روزیم زیاد شود، فرمودند پیوسته با وضو باش.
امام علی(ع):
العسر یفسد الأخلاق، التسهل یدر الأرزاق؛
سختگیری، اخلاق را تباه می کند، آسان گیری روزی ها را سرازیر می کند.
امام علی(ع):
ترک الحرص یزید فی الرزق و شکر المنعم یزید فی الرزق و اجتناب الیمین الکاذبه یزید فی الرزق؛
حرص نورزیدن روزی را زیاد می کند، شکر نعمت و دوری نمودن از قسم دروغ روزی را زیاد می کند.

64- قرض
رسول اکرم(ص):
من أخذ أموال الناس یرید أداءها أدی الله عنه و من أخذها یرید إتلافها اتلفه الله؛
هرکس اموال مردم را بگیرد و قصد پرداخت آن را داشته باشد خداوند آن را بپردازد (او را یاری می کند) و هرکس اموال مردم را بگیرد و قصد تلف کردن داشته باشد خداوند آن را تلف کند.
رسول اکرم(ص):
إن الله تعالی مع الدائن حتی یقضی دینه مالم یکن دینه فیمایکره الله؛
خداوند یار قرض دار است تا قرض خود را بپردازد به شرط آن که قرض وی بر خلاف رضای خدا نباشد.
رسول اکرم(ص):
من أقرض ملهوفاً فأحسن طلبته استأنف العمل و أعطاه الله بکل درهم ألف قنطار من الجنه؛
هرکس به گرفتار و درمانده ای قرض بدهد و در پس گرفتن آن خوشرفتاری کند(گناهانش پاک شده) اعمالش را دوباره شروع می کند و خداوند در برابر هم درهم، هزار قنطار (ثروتی فراوان) در بهشت به او عطا کند.
رسول اکرم(ص):
من احتاج إلیه أخوه المسلم فی قرض و هو یقدر علیه فلم یفعل حرم الله علیه ریح الجنه؛
کسی که برادر مسلمانش در قرض به او نیاز پیدا کند و او بتواند قرض بدهد و چنین نکند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام می کند.
رسول اکرم(ص):
کما لا یحل لغریمک أن یمطلک و هو مؤسر فکذلک لایحل لک أن تعسره إذا علمت أنه معسر؛
همانطور که برای آن کسی که از تو قرض گرفته جایز نیست که اداء آن را به تأخیر بیندازد، پس برای تو هم جایز نخواهد بود که با این که می دانی او تنگدست است از او مطالبه کنی.
امام رضا(ع):
اعلم أن من استدان دیناً و نوی قضاءه، فهو فی أمان الله حتی یقضیه، فإن لم ینو قضاءه فهو سارق؛
کسی که قرض بگیرد در صورتی که تصمیم داشته باشد آن را پس دهد در امان خداست تا آن را اداء کند ولی اگر تصمیم نداشته باشد آن را به صاحبش برگرداند، دزد محسوب می شود.
رسول اکرم(ص):
من أراد تستجاب دعوته و أن تکشف کربته فلیفرج عن معسر؛
هرکس می خواهد دعایش مستجاب و اندوهش برطرف شود، به تنگدست مهلت دهد.
رسول اکرم(ص):
أقل من الدین تعش حراً؛
قرض کمتر گیر تا آزاد باشی.

65- ربا
رسول اکرم(ص):
ان الله عزوجل لعن آکل الربا و مؤکله و کاتبه و شاهدیه؛
خدای عزوجل رباخوار و ربادهنده و نویسنده و شاهد بر آن را لعنت کرده است.
امام صادق(ع):
درهم ربا أعظم عندالله من سبعین زنیه بذات محرم فی بیت الله الحرام؛
یک درهم ربا نزد خداوند سنگین تر است از هفتاد بار زناکردن با محارم در خانه خدا.
امام باقر(ع):
إنما حرم الله عزوجل الربا لئلا یذهب المعروف؛
خدای عزوجل ربا را حرام فرمود تا احسان کردن از بین نرود.
امام صادق(ع):
آکل الربا لایخرج من الدنیا حتی یتخبطه الشیطان؛
ربا خوار از دنیا نرود، تا آن که شیطان دیوانه اش کند.
رسول اکرم(ص):
یا علی... لا تصادق آکل الربا فإنه یبارز الله لأن الله تعالی قال: (فإن لم تفعلوا فأذنوا بحرب من الله و رسوله):
ای علی: با رباخوار رفاقت نکن، زیرا او با خداوند به مبارزه برخواسته، چون خداوند متعال می فرماید: «اگر دست از رباخواری بر نداشتید پس به خدا و رسولش اعلان جنگ دهید».
امام علی(ع):
معاشر الناس، الفقه ثم المتجر، و الله للربا فی هذه الامه أخفی من دبیب النمل علی الصفا؛
ای مردم! ابتدا احکام را یاد بگیرید، سپس تجارت کنید! به خدا قسم که ربا در میان این امت ناپیداتر از حرکت مورچه بر روی تخته سنگ است.
رسول اکرم(ص):
أتیت لیله اسری بی علی قوم بطونهم کالبیوت فیها الحیات تری من خارج بطونهم فقلت: من هؤلاء یا جبرئیل؟ قال: هؤلاء أکله الربا؛
شبی که به معراج رفتم بر مردمی گذشتم که شکمهایشان چون خانه ای بود و در آنها مارهایی وجود داشت که از بیرون شکمهایشان دیده می شد. پرسیدم: ای جبرئیل اینها کیستند؟ گفت: اینان ربا خوارانند.
رسول اکرم(ص):
من أکل الربا ملأ الله عزوجل بطنه من نار جهنم بقدر ما أکل و إن اکتسب منه مالاً لا یقبل الله تعالی منه شیئاً من عمله، و لم یزل فی لعنه الله و الملائکه ما کان عنده منه قیراط(واحد)؛
هرکس ربا بخورد خداوند عزوجل به اندازه ربایی که خورده شکمش را از آتش دوزخ پر کند و اگر از طریق ربا مالی به دست آورد، خدای تعالی هیچ عمل او را نپذیرد و تا زمانی که قیراطی (کمترین مقدار) از مال ربا نزدش باشد، پیوسته خداوند و فرشتگانش او را نفرین کنند.
امام صادق(ع):
إنه لو کان الربا حلالاً لترک الناس التجارات و ما یحتاجون إلیه فحرم الله الربا لیفر الناس من الحرام إلی الحلال و إلی التجارات و إلی البیع و الشراء فیبقی ذلک بینهم فی القرض؛
براستی، اگر ربا حلال بود، مردم تجارت و تلاش برای معاش را رها می کردند. به همین دلیل خداوند ربا را حرام کرد تا مردم از حرام به حلال و تجارت و خرید و فروش رو بیاورند و به یکدیگر قرض بدهند.

66- صدقه
رسول اکرم(ص):
کل معروف صدقه و ما وقی به المرء عرضه کتب له به صدقه؛
هر کار نیکی صدقه است و هر چیزی که به وسیله آن آبروی کسی حفظ شود برای او صدقه نوشته می شود.
رسول اکرم(ص):
الصدقه تدفع البلاء وهی أنجح دواء و تدفع القضاء و قد ابرم إبراماً و لا یذهب بالأدواء إلا الدعاء و الصدیقه؛
صدقه بلا را دفع می کند و مؤثرترین داروست، صدقه قضای حتمی را دفع می کند و درد بیماریها را چیزی جز دعا و صدقه از بین نبرد.
امام باقر(ع):
إن الصدقه لتدفع سبعین بلیه من بلایا الدنیا مع میته السوء، إن صاحبها لایموت میته السوء أبداً؛
صدقه، هفتاد نوع از بلایای دنیوی و بد مردن را دفع می کند، صدقه دهنده هرگز دچار بد مردن نمی شود.
امام صادق(ع):
إن صدقه اللیل تطفی ء غضب الرب و تمحو الذنب العظیم و تهون الحساب و صدقه النهار تثمر المال و تزید فی العمر؛
صدقه در شب، خشم پروردگار را فرو می نشاند و گناه بزرگ را پاک می کند و حساب(قیامت) را آسان می گرداند و صدقه در روز ثروت می آورد و عمر را زیاد می کند.
رسول اکرم(ص):
خیر الصدقه ما أبقت غنی؛
بهترین صدقه آن است که بی نیازی آورد.
رسول اکرم(ص):
من مشی بصدقه إلی محتاج کان له کأجر صاحبها من غیر أن ینقص من أجره شیء؛
هرکس صدقه ای را به نیازمندی برساند، اجر آن صدقه را دارد و از اجر صدقه دهنده نیز چیزی کم نمی شود.
رسول اکرم(ص):
لا صدقه و ذورحم محتاج؛
تا زمانی که خویشاوند نیازمند است، به کسی دیگر نباید صدقه داد.
رسول اکرم(ص):
لیس المسکین بالطواف و لا بالذی ترده التمره و التمرتان و اللقمه و اللقمتان و لکن المسکین المتعفف الذی لا یسأل الناس شیئاً و لا یفطن له فیصدق علیه؛
مسکین نه آن گدای دوره گرد است و نه آن کسی که یکی دو دانه خرما و یکی دو لقمه نان می گیرد و می رود، بلکه مسکین آن ناداری است که مناعت و عزت نفس دارد، به طوری که دست سئوال سوی مردم دراز نمی کند و کسی به تهیدسنی او پی نمی برد تا به وی صدقه دهد.

67- ورزش
رسول اکرم(ص):
المؤمن القوی خیر و أحب إلی الله من المؤمن الضعیف؛
مؤمن نیرومند نزد خداوند بهتر از محبوب تر است از مؤمن ضعیف.
امام صادق(ع):
النشره فی عشره أیاء: المشی و الرکوب والارتماس فی الماء و ...؛
شادابی در ده چیز است: پیاده روی، سواری، آب تنی و ... .
رسول اکرم(ص):
خیر لهو المؤمن السباحه؛
بهترین سرگرمی مؤمن شنا است.
امام صادق(ع):
إن رسول الله سابق بین الخیل و أعطی السوابق من عنده؛
پیامبر گرامی اسلام در میان سوارکاران اسب، مسابقه می گذاشتند و پس از پایان مسابقه، برندگان جوائز خود را از آن جناب می گرفتند.
رسول اکرم(ص):
أحب اللهو إلی الله إجراء الخیل و الرمی؛
بهترین سرگرمیدر نزد خدا، اسب دوانی و تیراندازی است.
امام صادق(ع):
دخل النبی(ع) ذات لیله بیت فاطمه و معه الحسن الحسین(ع) فقال لهما النبی(ع): قوما فاصطرعا، فقاما لیصطرعا ...؛
پیامبر(ص) شبی به خانه فاطمه(ع) رفتند و حسن و حسین(ع) با او بودند. پیامبر(ص) به آن دو فرمودند: (برخیزید و کشتی بگیرید). آن دو بزرگوار برخاستند و کشتی گرفتند.
امام علی(ع):
من یعمل یزدد قوه من یقصر فی العمل یزدد فتره؛
هرکس کار کند، قدرتش بیشتر شده، و هرکس در کار کردن کوتاهی کند، ضعیف تر خواهد شد.
امام صادق(ع):
إن الملائکه لتنفر عند الرهان و تلعن صاحبه ما خلا الحافر الخف و الریش و النصل و قد سابق رسول الله اسامه بن زید و أجری الخیل؛
فرشتگان از شرط بندی بیزارند و قمار باز را لعن می کنند، مگر شرط بندی در اسب و شتر سواری و تیراندازی و شمشیربازی باشد، هم چنان که پیامبر گرامی(ص) در اسب سواری با اسامه بن زید مسابقه دادند.
امام علی(ع):
قو علی خدمتک جوارحی و اشدد علی العزیمه جوانحی؛
پروردگارا! اعضاءو اندام مرا در طریق خدمت به خودت نیرومند گردان و اعصاب و افکارم را بر عزم و استواری محکم فرما.
امام علی(ع):
إن نفسک مطیتک إن أجهدتها قتلتها و إن رفقت بها أبقیتها؛
بدن تو مرکب سواری تو است اگر بیش از طاقت و ظرفیت بارش کنی او را خواهی کشت و اگر با آن مداراکنی باقی خواهد ماند.

68- مسافرت
امام علی(ع):
تغرب عن الأوطان فی طلب العلا و سافر ففی الأسفار خمس فوائد تفرج هم و اکتساب معیشه و علم و آداب و صحبه ماجد؛
برای کسب مجد و عظمت از وطن خود دور شود و سفر کن که در مسافرت پنج فایده است: برطرف شدن اندوه، بدست آوردن روزی و دانش و آداب زندگی، و همنشینی با بزرگواران.
رسول اکرم(ص):
سافروا تصحوا و ترزقوا؛
مسافرت کنید، تا سالم بمانید و روزی کسب کنید.
رسول اکرم(ص):
من السنه إذا خرج القوم فی سفر أن یخرجوا نفقتهم، فإن ذلک أطیب لأنفسهم و أحسن لأخلاقهم؛
از سنت این است که وقتی گروهی به مسافرت می روند خرج سفرشان را با خود بردارند که این کار موجب آرامش خاطر و خوش اخلاقی آنان می شود.
امام صادق(ع):
افتتح سفرک بالصدقه و اخرج إذا بدالک فإنک تشتری سلامه سفرک؛
مسافرت خو را با صدقه آغاز کن و هرگاه خواستی بیرون برو، زیرا (با صدقه دادن) سلامت سفرت را می خری.
امام صادق(ع):
کان أبو عبدالله(ع) إذا أراد سفراً، قال: اللهم خل سبیلنا و أحسن تسییرنا و أعظم عافیتنا؛
امام صادق(ع):
وقتی تصمیم به سفر می گرفت عرض می کرد: خدایا راه را بر ما بگشا و سفرمان را به بهترین وجه قرار ده و به ما سلامت و عافیت کامل عطا کن.
رسول اکرم(ص):
(فی مروه السفر) و أما التی فیالسفر فبذل الزاد و حسن الخلق و المزاح فی غیر المعاصی؛
(درباره مردانگی در سفر فرمودند): مردانگی در سفر عبارت است از بخشیدن از زاد و توشه خود به همراهان و خوش اخلاقی و شوخی کردن به شرط آن که معصیت خدا نباشد.
امام علی(ع):
لا یخرج الرجل فی سفر یخاف فیه علی دینه وصلاته؛
انسان نباید به سفری رود که می ترسد در آن به دین و نمازش لطمه ای وارد آید.
امام علی(ع):
أما مروءه السفر، فبذل الزاد و قله الخلاف علی من صحبک و کثره ذکرالله عزوجل فی کل مصعد مهبط و نزول و قیام و قعود؛
اما مردانگی در سفر عبارت است از بخشش از زاد و توشه خود به همراهان، کمی مخالفت و ناسازگاری از همسفران و زیاد به یاد خدا بودن در هر فراز و نشیب و نشست و برخاست.
رسول اکرم(ص):
إذا خرج أحد کم إلی سفر ثم قدم علی أهله فلیهد هم و لیطرفهم و لوحجاره؛
هرگاه یکی از شما به سفر رفت، دربازگشت حتی اگر شده یک قطعه سنگ برای خانواده اش هدیه و تحفه بیاورد.

69- احسان به پدر و مادر
رسول اکرم(ص):
من یضمن لی بر الوالدین وصله الرحم إضمن له کثره المال و زیاده العمر و المحبه فی العشیره؛
هرکس نیکی به پدر و مادر و صله رحم را برایم ضمانت کند، من نیز زیادی مال، طول عمر و محبت او را در دل خویشاوندان، ضمانت می نمایم.
رسول اکرم(ص):
نظر الولد إلی والدیه حباً لهما عباده؛
نگاه محبت آمیز فرزند به پدر و مادرش عبادت است.
امام صادق(ع):
عن أبی ولاد الحناط قال: سألت أبا عبدالله(ع) عن قول الله: (و بالوالدین إحساناً) فقال: الإحسان أن تحسن صحبتهما و لا تکلفهما أن یسألاک شیئاً هما یحتاجان إلیه؛
ابی ولاد می گوید: معنای آیه (و بالوالدین احسانا) را از امام صادق(ع) پرسیدم، فرمودند: احسان به پدر و مادر این است که رفتارت رابا آنها نیکو کنی و مجبورشان نکنی تا چیزی که نیاز دارند از تو بخواهند(یعنی قبل از درخواست آنان نیازشان را بر طرف کنی).
رسول اکرم(ص):
یا علی رضی الله کله فی رضهالوالدین وسخط الله تعالی فی سخطهما؛
یا علی همه خشنودی خداوند در خشنودی پدر و مادر و ناخشنودی خداوند متعال در ناخشنودی آنان است.
رسول اکرم(ص):
سید الأبرار یوم القیامه رجل بر والدیه بعد موتهما؛
سرور نیکوکاران در روز قیامت آن کسی است که نسبت به پدر و مادر خود بعد از وفاتشان نیز نیکوکار باشد.
امام رضا(ع):
بر الوالدین واجب و إن کانا مشرکین ولاطاعه لهما فی معصیه الخالق؛
نیکی به پدر و مادر واجب است اگر چه مشرک باشند، ولی در معصیت خدا نباید اطاعتشان کرد.
امام علی(ع):
من أحزن والدیه فقد عقهما؛
کسی که پدر و مادر خود را ناراحت کند عاق والدین شده است.
امام موسی الکاظم(ع):
کن باراً و اقتصر علی الجنه و إن کنت عافاً فاقتصر علی النار؛
اگر بهشت می خواهی با پدر و مادر خوشرفتار باش و اگر تحمل آتش دوزخ را داری عاق آنها باش.
رسول اکرم(ص):
دعاء الوالد لولده کدعاء النبی لامته؛
دعای پدر برای فرزندش همانند دعای پیابر برای امتش است.
رسول اکرم(ص):
دعاء الوالده یفضی إلی الحجاب؛
دعای مادر از موانع نپذیرفتن دعا می گذرد.

70- ازدواج
رسول اکرم(ص):
ما بنی بناء فی الاسلام احب الی الله تعالی من التزویج؛
هیچ بنایی در اسلام بر پا نشد که نزد خداوند متعال دوست داشتنی تر از ازدواج باشد.
رسول اکرم(ص):
من أحب ان یلقی الله طاهراً مطهراً فلیلقه بزوجه؛
هرکس دوست دارد خداوند را پاک و پاکیزه دیدار کند، باید ازدواج نماید.
رسول اکرم(ص):
من ترک التزویج مخافه العیله فقد اساء ظنه بالله عزوجل ان الله عزوجل یقول: ان یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله؛
هرکس از ترس فقر ازدواج نکند به خداوند بدگمان شده است زیرا خداوند می فرماید: اگر تهیدست باشند، خداوند آنان را از فضل خود، بی نیاز می کند.
رسول اکرم(ص):
خیر النکاح ایسره؛
بهترین ازدواج آن است که آسان تر انجام شود.
امام صادق(ع):
تزوجوا فی الحجر الصالح فان العرق دساس؛
با خانواده خوب و شایسته وصلت کنید، زیرا اصل و نصب تأثیر دارد.
رسول اکرم(ص):
زوجوا ایاماکم فان الله یحسن لهم فی الخلاقهم و یوسع لهم فی ارزاقهم و یزیدهم فی مرواتهم؛
بی همسران خود را همسر دهید که خداوند اخلاق ایشان را نیکو می کند و روزیشان را افزایش داده و بر مروت آنها می افزاید.
رسول اکرم(ص):
إیاکم و خضراء الدمن قیل یا رسول الله ما خضراء الدمن قال: المرأه الحسناء فی منبت السوء؛
از سبزه در زباله دانی دوری کنید! گفتند: ای رسول خدا سبزه در زباله دانی چیست؟ فرمودند: زن زیبا در خانواده بد.
رسول اکرم(ص):
من زوج کریمته من فاسق فقد قطع رحمه؛
هرکس دختر گرامیش را به ازدواج مردی گنه کار در آورد در حقیقت نسل خود را ضایع کرده است.
امام حسن(ع):
زوجها من رجل تقی فانه ان احبها اکرمها وان ابغضها لم یظلمها؛
دخترت را به ازدواج مردی با تقوا درآور زیرا اگر دخترت را دوست بدارد، گرامیش می دارد و اگر دوستش نداشته باشد به او ظلم نمی کند.
امام صادق(ع):
اذا تزوج الرجل المراه لما لها او جمالها لم یرزق ذلک فان تزوجها لدینها رزقه الله عزوجل جمالها و مالها؛
اگر مردی با زنی به خاطر ثروت یا زیبایی ازدواج کند، آن را بدست نمی آورد و اگر به خاطر دینش با او ازدواج نماید، خداوند زیبایی و ثروت او را نیز نصیبش می گرداند.