رسول اکرم(ص):
من سعاده المرء المسلم الزوجه الصالحه و المسکن الواسع و المرکب البهی و الولد الصالح؛
از خوشبختی مرد مسلمان، داشتن همسریشایسته، خانه ای بزرگ، وسیله ای راحت برای سواری و فرزندی خوب است.
رسول اکرم(ص):
استوصوا بالنساء خیراً؛
یکدیگر را به رفتار نیک با زنان سفارش کنید.
امام علی(ع):
أحسن الصحبه لها فیصفو عیشک؛
با همسرت خوش رفتار باش تا زندگی ات با صفا گردد.
رسول اکرم(ص):
عفوا تعف نساؤکم؛
پاکدامن باشید تا زنانتان پاکدامن باشند.
امام صادق(ع):
إن المرء یحتاج فی منزله و عیاله إلی ثلاث خلال یتکفها و إن لم یکن فی طبعه ذلک: معاشره جمیله وسعه بتقدیر و عیره بتحصن؛
مرد در خانه و نسبت به خانواده اش نیازمند رعایت سه صفت است هرچند در طبیعت او نباشد، خوشرفتاری، گشاده دستی به اندازه و غیرتی همراه با خویشتن داری.
امام باقر(ع):
ان اکرمکم عند الله اشدکم اکراماً لحلائلهم؛
گرامی ترین شما نزد خدا، کسی است که بیشتر به همسر خود احترام بگذارد.
رسول اکرم(ص):
یا علی: لا یخدم العیال إلا صدیق أو شهید أو رجل یرید الله به خیر الدنیا و الاخره؛
یا علی: به خانواده خود خدمت نمی کند نگر صدیق یا شهید یا مردی که خداوند خیر دنیا و آخرت را برای او می خواهد.
امام صادق(ع):
من حسن بره بأهله زاد الله فی عمره؛
هرکس به شایستگی در حق خانواده اش نیکی کند، خداوند عمر او را زیاد می کند.
رسول اکرم(ص):
إن الرجل إذا نظر إلی امرأته و نظرت ألیه نظر الله تعالی إلیهما نظر الرحمه؛
وقتی مردی به همسر خود نگاه کند و همسرش به او نگاه کند خداوند بدیده رحمت به آنان نگاه می کند.
امام علی(ع):
النصح بین الملأ تفریع؛
تصیحت کردن در حضور دیگران، خرد کردن شخصیت است.

72- زن
أکثر الخیر فی النساء؛
بیشترین خیر و برکت در زنان است.
رسول اکرم(ص):
المرأه الصالحه أحد الکاسبین؛
زن شایسته یکی از دو عامل پیشرفت خانوداه است.
امام باقر(ع):
لا شفیع للمرأه أنجح عند ربها من رضا زوجها؛
هیچ شفیعی برای زند نزد پروردگارش نجات بخش تر از رضایت شوهرش نیست.
امام علی(ع):
صیانه المرأه أنجح عند ربها من رضا زوجها؛
هیچ شفیعی برای زن نزد پروردگارش نجات بخش تر از رضایت شوهرش نیست.
امام علی(ع):
صیانه المرأه أنعم لحالها و أدوم لجمالها؛
محفوظ بودن و پاکدامنی برای سلامتی زن مفیدتر است و زیبایی او را بادوام تر می کند.
رسول اکرم(ص):
إن الله تبارک و تعالی علی الإناث أرأف منه علی الذکور و ما من رجل یدخل فرحه علی امرأه بینه و بینها حرمه إلا فرحه الله تعالی یوم القیامه؛
خدای بزرگ، به زنان مهربان تر از مردان است و هیچ مردی، زنی از محارم خود را خوشحال نمی کند، مگر آن که خداوند متعال او را در قیامت شاد می کند.
امام علی(ع):
و لا تملک المرأه أمرها ما جاوز نفسها فإن المرأه ریحانه و لیست بقهرمانه ...؟
کاری که در توان زن نیست به او مسپار زیرا او چون گلی است (ظریف و آسیب پذیر) نه قهرمان و کارفرما.
رسول اکرم(ص):
الحیاء حسن و لکن فی النساء أحسن؛
حیا خوب است ولی برای زنان خوب تر است.
رسول اکرم(ص):
أیما امرأه ماتت و زوجها عنها راضٍ دخلت الجنه؛
هر زنی، از دنیا برود و شوهرش از او راضی باشد، به بهشت می رود.

73- فرزند
امام باقر(ع):
اللهم الرزقنی ولداً و اجعله تقیاً زکیاً لیس فی خلقه زیاده ولا نقصان و اجعل عاقبته إلی خیرٍ؛
خداوندا به من فرزندی عطا کن و او را پرهیزگار و پاک قرار ده که در آفرینشش کم و زیادی نباشد و سرانجامش را نیکوگردان.
رسول اکرم(ص):
أدبوا أولاد کم فی بطون امهاتهم قیل: و کیف ذلک یا رسول الله؟ فقال بإطعامهم الحلال؛
فرزندانتان را در رحم مادرانشان تربیت کنید. سئوال شد: این چگونه است، ای رسول خدا؟ فرمودند: با خوراندن غذای حلال (به مادرش)
رسول اکرم(ص):
من بکی صبی له فأرضاه حتی یسکنه أعطاه الله عزوجل من الجنه حتی یرضی؛
هرکس کودک گریان خو را راضی کند تا آرام شود، خداوند از بهشت آن قدر به او می دهد تا راضی شود.
رسول اکرم(ص):
من قبل ولده کتب الله عزوجل له حسنه و من فرحه فرحه الله یوم القیامه؛
هرکس فرزند خود را ببوسد، خداوند ثواب برای او می نویسد و هر کسی او را شاد کند، خداوند او را در روز قیامت شاد خواهد کرد.
امام صادق(ع):
البناب حسنات و البنون نعم فالحسنات تثاب علیهن و النعمه تسأل عنها؛
دختران خوبی ها و پسران نعمت اند، به خوبی ها ثواب می دهند و از نعمت ها سئوال می شود.
رسول اکرم(ص):
کان النبی(ص) إذا أصبح مسح علی رؤؤس ولده وولد ولده؛
پیامبر(ص) هر روز صبح بر سر فرزندان و نوادگانش دست (نوازش) می کشیدند.
رسول اکرم(ص):
إن الولد الصالح ریحانه من ریا حین الجنه؛
فرزند شایسته و خوب گلی از گل های بهشت است.
رسول اکرم(ص):
لا تضربه واهجره و لا تطل؛
کودک را نزن، بلکه با او قهر کن ولی نه به مدت طولانی.
رسول اکرم(ص):
حق الولد علی والده ... أن یستفره امه؛
حق فرزند بر پدر این است که مادر او را گرامی بدارد.
رسول اکرم(ص):
أحبوا الصبیان و ارحموهم و اذا وعدتموهم شیئاً ففوا لهم فإنهم لا یدرون إلا أنکم ترزقونهم؛
کودکان را دوست بدارید و به آنان مهربانی کنید و هرگاه به آنها وعده دادید وفا کنید زیرا آنها شما را روزی دهنده خود می دانند.

74- جوان
امام صادق(ع):
علیک بالأحداث فإنهم أسرع إلی کل خیر؛
نوجوانان را دریاب زیرا که آنان سریع تر به کارهای خیر روی می آورند.
امام علی(ع):
إنما قلب الحدث کالأرض الخالیه ما القی فیها من شیء قبلته؛
دل نوجوان مانند زمین آماده است که هر بذری در آن افشانده شود، می پذیرد.
رسول اکرم(ص):
اوصیکم بالشبان خیراً فإنهم أرق أفئده إن الله بعثنی بشیراً و نذیراً فحالفنی الشبان و خالفنی الشیوخ؛
به شما درباره جوانان به نیکی سفارش می کنم چرا که آنان نازک دل ترند، خداوند مرا امید دهنده و بیم دهنده مبعوث کرد جوانان با من هم پیمان شدند و پیرمردان به مخالفت با من بر خاستند.
امام صادق(ع):
بادروا أحداثکم بالحدیث قبل أن تسبقکم إلیهم المرجئه؛
به آموختن حدیث به نوجوانانتان پیش از آن که منحرفین آنان را گمراه سازند، اقدام نمائید.
امام علی(ع):
لا تقسروا أولادکم علی آدابکم فإنهم مخلوقون لزمان غیر زمانکم؛
آداب و رسوم خود را به فرزندانتان تحمیل نکنید زیرا آنان برای زمانی غیر از زمان شما آفریده شده اند.
رسول اکرم(ص):
قال رجل: یا رسول الله! ما حق ابنی هذا؟ قال: تحسن اسمه و أدبه و تضعه موضعاً حسناً؛
مردی به رسول خدا(ص) عرض کرد: حق این فرزند بر من چیست؟ پیامبر فرمودند: اسم نیکو برایش انتخاب کنی و به خوبی او را تربیت نمایی و به کاری مناسب و پسندیده بگماری.
امام علی(ع):
 أولی الأشیاء أن یتعلمها الأحداث الأشیاء التی إذا صاروا رجالاً احتاجوا إلیه؛
شایسته ترین چیزهایی که نوجوانان باید بیاموزند، آن چیزهایی هستند که هنگام بزرگسالی به آنها نیاز دارند.
رسول اکرم(ص):
إن الله یحب الشاب الذی یفنی شبابه فی طاعه الله؛
خداوند جوانی که جوانی اش را در اطاعت از او بگذارند دوست دارد.
امام علی(ع):
یا معشر الفتیان حصنوا أعراضکم بالأدب و دینکم بالعلم؛
ای جوانان! آبرویتان را با ادب و دینتان را با دانش حفظ کنید.

75- تربیت
رسول اکرم(ص):
الناس معادن و العرق دساس و أدب السوء کعرق السوء؛
مردم همانند معدن ها مختلف اند و اصل و نسب در انسان مؤثر است و تربیت بد همانند اصل و نسب بد است.
رسول اکرم(ص):
أکرموا أولادکم و أحسنوا آدابهم یغفرلکم؛
فرزندان خود را گامی بدارید و خوب تربیتشان کنید تا گناهان شما آمرزیده شود.
امام سجاد(ع):
اللهم ... أعنی علی تربیتهم و تأدیبهم و برهم؛
خدایا مرا بر تربیت، ادب آموزی و نیکی کردن به فرزندانم یاری فرما.
رسول اکرم(ص):
أدبوا أولادکم علی ثلاث خصال: حب نبیکم وحب أهل بیته و قراءه القرآن؛
قرزندان خود را به کسب سه خصلت تربیت کنید: دوستی پیامبرتان و دوستی خاندانش و قرائت قرآن.
رسول اکرم(ص):
الولد سید سبع سنین و عبد سبع سنین و وزیر سبع سنین؛
فرزند هفت سال سرور، هفت سال فرمانبردار و هفت سال وزیراست.
امام سجاد(ع):
و أما حق الولد فتعلم أنه منک و مضاف إلیک فی عاجل الدنیا بخیره و شره و أنک مسؤول عما و لیته من حسن الأدب و الدلاله علی ربه و المعونه له علی طاعته ... ؛
حق فرزند این است که بدانی او از تو است در دنیا با هر خیر و شری که دارد به تو منسوب است و تو مسئول تربیت نیکو و راهنمایی اش به سوی خدا و یاریش در اطاعت از پروردگارش هستی ... .
امام علی(ع):
من سأل فی صغره أجاب فی کبره؛
هرکس در خردسالی سئوال کند، در بزرگسالی پاسخ می گوید.
امام صادق(ع):
إنا نأمر صبیاننا بالصلاه و الصیام ما أطاقواإذا کانواأباء سبع سنین؛
ما هنگامی که کودکانمان هفت ساله می شوند به اندازه ای که طاقت دارند آنان را به انجام نماز و روزه فرمان می دهیم.
رسول اکرم(ص):
عرامه الصبی فی صغره زیاده عقله فی کبره؛
بازی گوشی کودک در خردسالی اش مایه فزونی عقل در بزرگسالی اوست.
رسول اکرم(ص):
یا علی: رحم الله والدین حملا و لدهما علی برهما؛
ای علی: خداوند رحمت کند پدر و مادری را که فرزن خویش را بر نیکی کردن به خودشان یاری کنند.

76- خانواده
رسول اکرم(ص):
خیرکم خیرکم لأهله و أنا خیرکم لأهلی ما أکرم النساء إلا کریم و لا أهانهن إلا لئیم؛
بهترین شما کسی است که برای خانواده اش بهتر باشد، و من از همه شما برای خانواده ام بهترم، زنان را گرامی نمی دارد، مگر انسان بزرگوار و به آنان اهانت نمی کند مگر شخص پست و بی مقدار.
رسول اکرم(ص):
الرجل راع علی أهل بیته و هو مسؤول عنهم و المرأه راعیه علی بیت بعلها وولده وهی مسؤوله عنهم ... ؛
مرد، سرپرست خانواده است و درباره آنان از او سئوال می شود و زن، سرپرست خانه شوهرش و فرزندان اوست و درباره آنان از وی سئوال می شود.
رسول اکرم(ص):
خیر الرجال من امتی الذین لایتطاولون علی أهلیهم و یحنون علیهم  و لا یظلمونهم؛
بهترین مردان امت من کسانی هستند که نسبت به خانواده خود خشن نباشند و اهانت نکنند و دلسوزشان باشند و به آنان ظلم نکنند.
امام صادق(ع):
من حسن بره بأهل بیته مد له فی عمره؛
هرکس به شایستگی در حق خانواده اش نیکی کند، عمرش طولانی می شود.
رسول اکرم(ص):
من أدخل علی أهل بیته سروراً خلق الله من ذلک السرور خلقاً یستغفر له إلی یوم القیامه؛
هرکس خانواده اش را شاد کند، خداوند از آن شادی موجودی می آفریند که تا روز قیامت برای او آمرزش بخواهد.
امام صادق(ع):
لایزالالمؤمن یورث أهل بیته العلم و الأدب الصالح حتی یدخلهم الجنه جمیعاً؛
مؤمن همواره خانواده خود را از دانش و تربیت شایسته بهره مند می سازد تا همه آنان را وارد بهشت کند.
رسول اکرم(ص):
إذا أراد الله بأهل بیت خیراً فقههم فی الدین ووقر صغیرهم کبیرهم ورزقهم الرفق فی معیشتهم و القصد فی نفقاتهم و بصرهم عیوبهم فیتوبوا منها؛
هرگاه خداوند برای خانواده ای خیر بخواهد آنان را در دین دانا می کند، کوچکترها بزرگترهایشان را احترام می نمایند، مدارا در زندگی و میانه روی در خرج روزیشان می نماید و به عیوبشان آگاهشان می سازد تا آنها را بر طرف کنند.
رسول اکرم(ص):
یا علی: خدمه العیال کفاره للکبائر و تطفی غضب الرب، و مهور الحور العین، و تزید فی الحسنات و الدرجات؛
یا علی: خدمت به خانواده، کفاره گناهان کبیره و خاموش کننده خشم خداوند و مهریه حورالعین و زیاد کننده حسنات و درجات است.
رسول اکرم(ص):
المؤمن یأکل بشهوه أهله، المنافق یأکل أهله بشهوته؛
مؤمن بهمیل و رغبت خانواده اش غدا می خورد ولی منافق میلو رغبت به خود را به خانواده اش تحمیل می کند.
رسول اکرم(ص):
تلا رسول الله(ص) (قو أنفسکم و أهلیکم ناراً) فقالوا: یا رسول الله کیف نقی أهلنا ناراً؟ قال: تأمرونهم بما یحب الله و تنهونهم عما یکره الله؛
رسول خدا(ص) این آیه را تلاوت فرمودند: (خود و خانواده تان را از آتش دوزخ حفظ کنید)، گفتند: ای رسول خدا! چگونه خانواده مان را از آتش دوزخ حفظ کنیم؟ فرمودند: به آنچه خدا دوست دارد امرشان کنید و از آنچه خدا نمی پسندند، نهیشان نمائید.

77- یتیم
رسول اکرم(ص):
خیر بیت فی المسلمین بیت فیه یتیم یحسن إلیه و شر بیت فی المسلمین بیت فیه یتیم یساء إلیه أنا و کافل الیتیم فی الجنه هکذا؛
بهترین خانه های مسلمانان خانه ای است که در آن یتیمی باشد و به او نیکی کنند و بدترین خانه های مسلمانان خانه ای است که در آن یتیمی باشد و با او بدی کنند، من و سرپرست یتیم در بهشت مانند دو انگشت همراهیم.
رسول اکرم(ص):
یا علی إذا بکی الیتیم اهتز العرش، فیقول الله عزوجل لجبرئیل: وسع فی النار لمن أبکاه فإنی ابکیه، ووسع فی الجنه لمن أضحکه فإنی اضحکه؛
ای علی هرگاه یتیم بگرید، عرش به لرزه می افتد، سپس خداوند عزوجل به جبرئیل می فرماید: آتش دوزخ را برای کسی که او را گریاند، گسترش بده که من او را خواهم گریاند. و برای کسی که او را خنداند در بهشت جایی بازکن که که من او را خندان سازم.
امام علی(ع):
ما من مؤمن و لا مؤمنه یضع یده علی رأس یتیم ترحماً له إلا کتب الله له بکل شعره مرت یده علیها حسنه؛
هیچ مرد و زن مؤمنی نیست که دست محبت بر سر یتیمی بگذارد، مگر این که خداوند به اندازه هر تار مویی که بر آن دست کشیده است ثوابی برایش بنویسد.
رسول اکرم(ص):
کن للیتیم کالأب الرحیم، و اعلم أنک تزرع کذلک تحصد؛
برای یتیم چون پدر مهربان باش، و بدان که هرچه کشت کنی همان می دروی.
رسول اکرم(ص):
من عال یتیماً حتی یستغنی عنه أوجب الله عزوجل له بذلک الجنه کما أوجب الله لاکل مال الیتیم النار؛
هرکس یتیمی را سرپرستی کند تا آن که بی نیاز گردد، خداوند به سبب این کار بهشت را بر او واجب سازد، همچنان که آتش دوزخ را بر خورنده مال یتیم واجب ساخته است.
رسول اکرم(ص):
أتحب أن یلین قلبک و تدرک حاجتک؟ ارحم الیتیم و امسح رأسه و أطعمه من طعامک یلن قلبک و تدرک حاجتک؛
آیا دوست داری نرمدل شوی و به خواسته ات برسی؟ به یتیم مهربانی کن و دست محبت برسر او بکش و از غذایت به او بخوران، تا دلت نرم شود و به خواسته ات برسی.
رسول اکرم(ص):
ثلاثه فی ظل العرش یوم القیامه یوم لاظل إلا ظله ... و امرأه مات زوجها و ترک علیها أیتاماً صغاراً وقالت: لا أتزوج علی أیتامی حتی یموتوا أو یغنیهم الله ...؛
سه کس روز قیامت هنگامی که سایه ای جز سایه عرش نیست در سایه آن جای دارند ... و زنی که شوهرش بمیرد و اطفال صغیری باقی گذارد و او گوید من با وجود یتیمان خود شوهر نمی کنم تا بمیرند یا خداوند آنها را بی نیاز کند.
رسول اکرم(ص):
من أحسن إلی یتیم أو یتیمه کنت أنا و هو فی الجنه کهاتین؛
هرکس به پسر و یا دختر یتیمی نیکی کند، من و او در بهشت مانند این دو انگشت همسایه یکدیگریم.
امام باقر(ع):
أربع من کن فیه بنی الله له بیتاً فی الجنه: من آوی الیتیم و رحم الضعیف و أشفق علی والدیه و أنفق علیهما و رفق بمملوکه؛
چهار چیز است که اگر در کسی باشد خداوند خانه ای در بهشت برای او بنا می کند: کسی که یتیمی را پناه بدهد، به ناتوان رحم کند، نسبت به پدر و مادرش دلسوز و مهربان باشد، برای آنها خرج کند و با مملوک خود مدارا نماید.
رسول اکرم(ص):
لما اسری بی ألی السماء رأیت قوماً تقذف فی أجوافهم النر و تخرج من أدبارهم ، فقلت: من هؤلاء یا جبرئیل؟ فقال: هؤلاء الذین یأکلون أموال الیتامی ظلماً.
شبی که به آسمان برده شدم گروهی را دیدم که در شکم های آنان آتش افکنده می شود و از مخرجشان خارج می گردد. گفتم: ای جبرئیل، اینها کیستند؟ گفت: اینها کسانی هستند که اموال یتیمان را به ناحق می خورند.

78- میهمان
رسول اکرم(ص):
من کان یؤمن بالله و الیوم الاخر فلیکرم ضیفه؛
هرکس به خدا و روز قیامت ایمان دارد، باید میهمانش را گرامی دارد.
رسول اکرم(ص):
الضیف ینزل برزقه و یرتحل بذنوب أهل البیت؛
میهمان، روزی خود را می آورد و گناهان اهل خانه را می برد.
رسول اکرم(ص):
کل بیت لایدخل فیه الضیف لاتدخله الملائکه؛
هر خانه ای که میهمان بر آن وارد نشود، فرشتگان واردش نمی شوند.
رسول اکرم(ص):
لایتکلفن أحد لضیفه مالا یقدر؛
هیچ کس نباید بیش از توانش خود را برای میهمان به زحمت اندازد.
امام صادق(ع):
ابن أبی یعفور: رأیت عند أبی عبدالله(ع) ضیفاً، فقام یوماً فی بعض الحوائج، فنهاه عن ذلک، وقام بنفسه إلی تلک الحاجه، و قال(ع): نهی رسول الله(ع) عن أن یستخدم الضیف؛
ابن ابی یعفور: در خانه امام صادق(ع) میهمانی دیدم. روزی او برای انجام کاری برخاست. حضرت به او اجازه ندادند و شخصاً آن کار را انجام دادند و فرمودند: رسول خدا(ص) از به کار گرفتن میهمان، نهی فرموده است.
رسول اکرم(ص):
کفی بالمرء إثماً أن یستقل ما ما یقرب إلی إخوانه و کفی بالقوم إثماً أن یستقلوا ما یقرب به إلیهم أخوهم؛
انسان را همین گناه بس، که آنچه را که تقدیم برادران میهمان خود می کند که شمارد و میهمان را همین گناه بس، که آنچه را که میزبانش برای آنها فراهم می کند کم شمارند.
امام باقر(ع):
إذا دخل أحدکم علی أخیه فی رحله فلیقعد حیث یأمر صاحب الرحل فإن صاحب الرحل أعرف بعوره بیته من الداخل علیه؛
هرگاه یکی از شما به خانه برادرش وارد شد، هرجا صاحب خانه گفت همان جا بنشیند، زیرا صاحب خانه به وضع اتاق خود از میهمان آشنا تر است.
رسول اکرم(ص):
الضیف یلطف لیلتین، فإذا کانت لیله الثالثه فهو من أهل البیت یأکل ما أدرک؛
میهمان تا دو شب پذیرایی می شود، از شب سوم جزو اهل خانه به شمار می آید و هرچه رسید بخورد.
رسول اکرم(ص):
لا تأکل طعام الفاسقین؛
غذای مردم فاسق را نخور.

79- همسایه
امام صادق(ع):
حسن الجوار یعمر الدیار و یزید فی الأعمار؛
خوش همسایگی شهرها را آباد و عمرها را زیاد می کند.
رسول اکرم(ص):
إن أحببتم أن یحبکم الله و رسوله فأدوا إذا ائتمنتم و اصدقوا إذا حدثتم و أحسنوا جوار من جاور کم؛
اگر می خواهید که خدا و پیغمبر شما را دوست بدارند وقتی امانتی به شما سپردند رد کنید و چون سخن گویید راست گویید و با همسایگان خود به نیکی رفتار نمایید.
امام علی(ع):
و الجوار أربعون داراً من أربعه جوانبها؛
تا چهل خانه از چهار طرف همسایه به شمار می آیند.
امام علی(ع):
و سل عن الرفیق قبل الطریق، و عن الجار قبل الدار؛
قبل از مسافرت ببین همسفرت کیست و پیش از خرید خانه ببین همسایه ات کیست.
رسول اکرم(ص):
ما آمن بی من بات شبعان و جاره طاویاً، ما آمن بی من بات کاسیاً و جاره عاریاً؛
به من ایمان نیاورده است آن کس که شب سیر بخوابد و همسایه اش گرسنه باشد. به من ایما نیاورده است آن کس که شب پوشیده بخوابد و همسایه اش برهنه باشد.
امام کاظم(ع):
لیس حسن الجوار کف الأذی و لکن حسن الجوار الصبر علی الأذی؛
خوش همسایگی تنها این نیست که آزار نرسانی، بلکه خوش همسایگی این است که در برابر آزار و اذیت همسایه صبر داشته باشی.
رسول اکرم(ص):
لا یدخل الجنه عبد لا یأمن جاره بوائقه؛
کسی که همسایه از شرش در امان نباشد به بهشت نمی رود.
امام صادق(ع):
من له جار و یعمل بالمعاصی فلم ینهه فهو شریکه؛
هرکس همسایه ای را داشته باشد که گناه می کند ولی او را نهی نکند، شریک در گناه اوست.

80- صله رحم
رسول اکرم(ص):
الصدقه علی وجهها و اصطناع المعروف و بر الوالدین وصله الرحم تحول الشقاء سعاده و تزید فی العمر و تقی مصارع السوء؛
صدقه بجا و نیکوکاری و نیکی به پدر و مادر وصله رحم، بدبختی را به خوشبختی تبدیل و عمر را زیاد و از مرگ بدجلوگیری می کند.
رسول اکرم(ص):
الصدقه بعشره و القرض بثمانیه عشره وصله الاخوان بعشرین وصله الرحم باربعه و عشرین؛
صدقه دادن ده حسنه، قرض دادن هجده حسنه، رابطه با برادران (دینی) بیست حسنه وصله رحم بیست و جهار حسنه دارد.
امام علی(ع):
صله الرحم توجب المحبه و تکبت العدو؛
صله رحم محبت آور است و دشمن را خوار می گرداند.
امام علی(ع):
کفروا ذنوبکم و تحببوا الی ربکم بالصدقه وصله الرحم؛
با صدقه و صله رحم گناهان خود را پاک کنید و خود را محبوب پروردگارتان گردانید.
امام علی(ع):
صله الرحم تدر النعم و تدفع النقم؛
صله رحم نعمت ها را فراوان می کند و سختی ها را از بین می برد.
امام علی(ع):
زکوه الیسار بر الجیران وصله الارحام؛
زکات رفاه، نیکی با همسایگان و صله رحم است.
امام باقر(ع):
ان اعجل الخیر ثواباً صله الرحم؛
ثواب صله رحم سریع تر از هرکار خیری به صاحبش می رسد.
امام باقر(ع):
صله الارحام تزکی الاعمال و تنمی الاموال و تدفع البلوی و تیسر الحساب و تنسی فی الاجل؛
صله رحم اعمال را پاکیزه، اموال را بسیار، بلا را دفع، حساب(قیامت) را آسان می کند و مرگ را به تأخیر می اندازد.
امام صادق(ع):
ان صله الرحم و البر لیهونان الحساب و یعصمان من الذنوب؛
صله رحم و نیکی، حساب(قیامت) را آسان می کند و از گناها جلوگیری می نماید.
امام صادق(ع):
صله الارحام تحسن الخلق و تسمح الکف و تطیب النفس و تزید فی الرزق و تنسی فی الاجل؛
صله رحم اخلاق را خوب، دست را بخشنده، جان را پاکیزه، روزی را زیاد می کند و مرگ را به تأخیر می اندازد.