ـ مـردى خانه اى ساخت و از امام حسين (ع ) دعوت كرد كه داخل آن شود حضرت وقتى وارد خانه شد و به آن نگاه كردفرمود : خانه خودت را ويران كردى و خانه ديگرى را آباد ساختى كسى كه در زمين است تو را فريفت و آن كه در آسمان است با تو دشمن شد.
ـ انـس : رسـول خـدا(ص ) چشمش به خانه گنبدى بلندى افتاد و درباره صاحب آن سؤال كرد , عـرض شد : از فلان انصارى است آن مرد آمد و به پيامبر سلام كرد , اما رسول خدا به او بى اعتنايى نمود آن مرد نزداصحاب پيامبر از اين رفتار حضرت گله كرد , اصحاب گفتند : علتش اين است كـه رسـول خـدا(ص ) خـانـه گـنـبـدى تو را ديده است پس , آن مرد انصارى , خانه را ويران و با خـاك يـكسان كرد و اين خبر به پيامبر(ص ) رسيد (حضرت فرمود :) بدانيد كه هر ساختمانى وبال صاحب آن است مگر آنچه كه گريزى از آن نباشد.
ـ امام صادق (ع ) : هر بنايى كه بيش از نياز باشد , در روز قيامت وبال گردن صاحب اوست .

ـ امـام عـلـى (ع ) : از كـنـار خـانه مردى گذشت كه آن را از آجر ساخته بود , پرسيد : اين خانه از كـيـست ؟
عرض شد : از فلان فريب خورده (دنيا) , بعد از كنار خانه ديگرى گذشت كه صاحب او نيز آن را از آجر ساخته بود , فرمود : اين هم فريب خورده ديگرى است .

ـ امام صادق (ع ) : هر كه بنايى بيش از نياز سكونتش بسازد , در روز قيامت مكلف به حمل آن شود.
ـ امام على (ع ) : اى مردم (مسلمان )! از خدا بترسيد , زيرا بسا كسى كه اميد و آرزويى دارد و به آن نـمـى رسـد و بـنـايـى مى سازد و در آن سكونت نمى كند و مالى گرد مى آورد وبزودى آن را رها مى كند (و مى رود).
ـ يـكـى از رنـجـهـا اين است كه انسان چيزى را فراهم آورد كه نمى خورد و بنايى بسازدكه در آن سـكـونـت نـمى كند و سپس به جانب خداى تعالى مى رود در حالى كه نه مالى باخود مى برد و نه ساختمانى منتقل مى كند!.
ـ پـيـامـبـر خدا(ص ) : كسى كه براى خودنمايى و شهرت ساختمانى بسازد در روزقيامت آن را بر پـشـت خود تا هفت زمين حمل مى كند و سپس به صورت طوقى از آتش فروزان در گردن او در مـى آيـد و آن گـاه در آتـش پرت مى شود عرض كرديم : اى رسول خدا! چگونه براى خودنمايى و شهرت مى سازد؟
فرمود : اضافه بر نياز و كفايتش يابراى فخر فروشى مى سازد.